Posts

Showing posts with the label γραφίστες

GRAPHIC STORIES CYPRUS #07, 21-23 Μαΐου 2021

Image
GRAPHIC STORIES CYPRUS #07 7οΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗΣ & ΟΠΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ 21-23 ΜΑΙΟΥ 2021 Δελτίο Τύπου Το 7οΣυνέδριο Γραφιστικής και Οπτικής Επικοινωνίας, Graphic Stories Cyprus,έρχεται το τριήμερο 21-23 Μαΐου 2021. Το Graphic Stories Cyprus, το μοναδικό καθιερωμένο, ανεξάρτητο, ετήσιο, θεσμικό συνέδριο του τομέα της οπτικής επικοινωνίας και των εικαστικών τεχνών, της γραφιστικής, της εικονογράφησης, της τυπογραφίας, της σημειωτικής, του animation, της φωτογραφίας, της σχεδίασης πολυμέσων, διαδικτύου και ιστοσελίδων, της καλλιγραφίας, του branding και του design γενικότερα, ανοίγει τις πύλες του για να υποδεχτεί την κοινότητα όλων των δημιουργικών της Κύπρου και όχι μόνο. Μπορεί η δύσκολη περίοδος της πανδημίας να συνεχίζεται, όμως εμείς "Γκρεμίζουμε τα Τείχη" και πραγματοποιούμε την καθιερωμένη ετήσια γιορτή της οπτικής επικοινωνίας και του Design. Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί δια ζώσης, ενώ παράλληλα θα υπάρχει live streaming για online παρακολούθηση των διαλέ...

Το Θέατρο του Παραλόγου

Image
“Δεν είναι η απάντηση που μας διαφωτίζει, αλλά η ερώτηση” είχε πει πριν από πολλά χρόνια ο θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο. Ίσως να φανεί τετριμμένο, αλλά αν θα ήθελα να απαριθμήσω τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους αναπολώ τη φοιτητική μου ζωή, σίγουρα στην κορυφή της λίστας θα κατέτασσα την ανεκτίμητη αξία της γνώσης καθώς και του ελεύθερου χρόνου εκείνων των ετών. Μπορεί ως προς τον πρώτο λόγο και σε σχέση με το αντικείμενο των σπουδών μου, τη γραφιστική, να είχα τη δυνατότητα να αποκτήσω τις πρώτες γνώσεις για την μετέπειτα επαγγελματική μου πορεία, όμως ο απεριόριστος ελεύθερος χρόνος ήταν αυτός που μου επέτρεψε να κάνω ερωτήσεις, άλλοτε σιωπηλά, ως μια εσωτερική αναζήτηση, και άλλοτε φωναχτά παρέα με φίλους και συμφοιτητές αναζητώντας αυτήν ακριβώς τη διαφώτιση που υπαινίσσεται ο Ιονέσκο. Κάπου μέσα από την αναζήτηση αυτή διαφάνηκε και η συνάφεια των λόγων του αγαπημένου θεατρικού συγγραφέα με το επάγγελμα μας. Συλλέγοντας τα αποφθέγματα, του κατά πολλούς πατέρα ...

Η ισχύς εν τη ενώσει

Image
Λίγες μέρες πριν τη διάλυση της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδος, έκανε το πρώτο δημόσιο βήμα της η Ένωση Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου. Την Τρίτη 16 Μαΐου, στη Λευκωσία, πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκδήλωση της νεοσυσταθείσας Ένωσης. Την εκδήλωση προλόγισαν οι Ευριπίδης Ζαντίδης και Γιώργος Σουγλίδης μιλώντας για τους έξι μύθους που αφορούν το Κυπριακό Design, μύθους τους οποίους βέβαια φρόντισαν να καταρρίψουν μέσα από σειρά ιστορικών και συγχρόνων παραδειγμάτων. Οι μύθοι αυτοί έχουν να κάνουν με την παράδοσης της γραφιστικής στο νησί, το κόστος του design, την ευκολία του επαγγέλματος του σχεδιαστή, την αναγκαιότητα ή όχι της αντιγραφής ξένων σχεδιαστικών προτύπων, τις παρεμβάσεις που δέχεται πολλές φορές ένας γραφίστας στη δουλειά του από τους πελάτες και την σπουδαιότητα ή όχι ενός σωστού brief. Το συμπέρασμα της σύντομης αυτής εισαγωγής ήταν ότι η αλλαγή της αντίληψης σε σχέση με το design στην Κύπρο έχει αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα. Κατόπιν οι εικονογράφοι Ντένης Κωνσταντίνου κα...

They Shoot Horses, Don't They?

Image
[EN] They Shoot Horses, Don't They? Is the title of Sydney Pollack's Emblematic movie from 1969, based on the homonymous novel by Horace McCoy, which makes you wonder what is ultimately more fitting? A life like a movie or a movie which copies life? In the decade of the global economic crisis of the 1930s, a new entertainment genre conquered the consuming public, via television or without, it was the dance marathons. Couples on the verge of misery, in an endless dance for a prize that they could never acquire. Almost a century later, in the wake of the recent financial crisis, the dances keep going. We of course are not concerned with all sorts of unknown "famous" and half naked participants playing it front of the TV on the sand and racing on sandy soil, but the tense work environment and competitive work conditions that both don’t match with the creative profession of Visual communication design, being however the common ground for all of us. Universities may w...

Κουπόνια, εκπτώσεις και λογότυπα με δόσεις

Image
«Το εφήμερο, το φευγαλέο, το τυχαίο είναι το ένα μισό της τέχνης, ενώ το άλλο μισό είναι το αιώνιο και το αμετάβλητο» έλεγε ο αμφιλεγόμενος ποιητής Charles Pierre Baudelaire, ένας από τους σημαντικότερους της γαλλικής αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Η τέχνη ως μια προαιώνια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου για έκφραση και δημιουργία μοιάζει να είναι βαθιά καταγεγραμμένη στο ίδιο το γονιδίωμά του. Η εξωτερίκευση αυτής της δημιουργικότητας ενσαρκώνεται άλλοτε μέσω χρωμάτων και εικόνων, ήχων ή μουσικής, λέξεων και ποίησης. Στην περίπτωση των καλών τεχνών αποτελεί μια προβολή του πραγματικού ή ακόμα και του φανταστικού κόσμου διαμέσου του αντιληπτικού πρίσματος του καλλιτέχνη ενώ όσον αφορά τις εφαρμοσμένες τέχνες και ειδικότερα το design, το αποτέλεσμα μιας στοχευμένης δημιουργικής διεργασίας με σκοπό την επίλυση ενός συγκεκριμένου προβλήματος οπτικής επικοινωνίας. «Το εφήμερο, το φευγαλέο, το τυχαίο», η φράση αυτή του Baudelaire συνοψίζει αναμφίβολα την κουλτούρα μιας ολόκληρης γενιάς...

Δυο χρόνια Γραφιστορίες

Image
Πρωτοπορία! Μια μια έννοια που στην καλύτερη περίπτωση στηρίζεται σε τεράστιες φιλοσοφικές και ιστορικές προϋποθέσεις, ενώ στη χειρότερη είναι απλώς παράλογη, σύμφωνα με τον Κορνήλιο Καστοριάδη. Ο επιφανής Έλληνας φιλόσοφος του περασμένου αιώνα σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του σκιαγράφησε, με την αφοπλιστική αμεσότητα και τον ρεαλισμό που τον διέκρινε, τη σχέση ανάμεσα στην έννοια της πρωτοπορίας και την τέχνη. Πάντοτε επίκαιρος και διαχρονικός χαρακτηριστικά αναφέρει ότι “Η ιδέα να πάει κανείς πιο μακριά στον τομέα της τέχνης πραγματικά στερείται νοήματος. Κανείς δεν θα πάει ποτέ πιο μακριά από τον Αισχύλο, από τον Μπετόβεν, από τον Ρεμπό. Κανείς δεν θα πάει πιο μακρυά από τον Πύργο του Κάφκα. Μπορούμε να πάμε αλλού. Μπορούμε να πάμε αλλιώς. Δεν μπορούμε όμως να πάμε πιο μακριά.”  Με αυτά τα λόγια να γυρίζουν στο μυαλό μου, παραμένουσα εν μέσω καλοκαιριού ακόμα στο κλεινόν άστυ, συνειδητοποιώ ότι έχουν περάσει κιόλας δυο χρόνια. Δυο ολόκληρα χρόνια μαζί με τους α...